یک روزنامه عرب زبان نوشت: مجله اکونومیست دو ماه پس از مقاله «ویرانی مصر» و دو روز پس از مقالهاش علیه ایران و عربستان مبنی بر اقدام این دو کشور در به راه انداختن جنگهای نیابتی-مذهبی از زبان وزیر خارجه بریتانیا، اکنون از فروپاشی سیاست خارجی رژیم سعودی سخن میگوید؛ اما به راستی دقیقا چه اتفاقی افتاده است؟ و چرا الان؟ به نقل از رأی الیوم، در هفته جاری حکومت عربستان سعودی دو ضربه سخت از بریتانیا دریافت کرد؛ حکومتی که عربستان آن را جایگزین «آمریکای ترامپ» به حساب آورده و تکیه شدیدی بر دوستی و حمایت آن دارد. ضربه دوم هم ضربهای رسمی بود که در میدان رسانه به این حکومت وارد شد.نخستین ضربه در میدان سیاست بود که «بوریس جانسون» وزیر امور خارجه بریتانیا به سعودیها وارد کرد. او نه تنها ایران و عربستان را به راه اندازی جنگهای نیابتی در خاورمیانه متهم بلکه اعلام کرد که پادشاهی سعودی به دنبال گسترش تفکر وهابیت در جهان است! با وجود چنین اظهارات تندی، وی طی سفر به ریاض حاضر به عذرخواهی نشد!.ضربه دوم را مجله قدیمی اکونومیست، که در بین جوامع غربی معتبر است، به رژیم سعودی زد. این مجله طی مقالهای تحل

چهارمین رزمایش محمدرسول الله(ص)- رزمایشهای نزاجا؛ از تاکتیکهای ابداعی تا عملیاتی شدن آخرین دستاوردهای تسلیحاتی نیروی زمینی ارتش در رزمایشهای گذشته خود به آزمون توان عملیاتی یگانهای خود با توجه به تهدیدات منطقهای و آزمایش آخرین دستاوردهای تسلیحاتی در حوزه دفاع زمینی پرداخته است. نیروی زمینی یکی از مهمترین ارکان نیروی مسلح هر کشوری محسوب میشود. هرگاه در جریان منازعات نیروی زمینی کشور الف وارد کشور ب شود و بخشی از مناطق آن کشور را تحت کنترل و اراده سیاسی خود درآورد، این به منزله تصرف آن منطقه محسوب میشود. از این رو اهمیت نیروی زمینی نسبت به دیگر نیروها بیشتر و حضورش در عرصه منازعات به مراتب حیاتیتر است. این در حالی است که هجوم جنگندهها در جریان منازعات در ورای مرزها هیچوقت به مثابه تصرف کشور مورد تهاجم قرار گرفته محسوب نمیشود و تنها بخشی از اراده کشور مهاجم را در قالب تخریب و وارد کردن خسارات به کشور دیگر تحمیل میکند. به هر میزان که نیروی زمینی قدرتمند باشد در واقع نشان از میزان قدرت ارتش آن کشور دارد، برای نمونه ارتش کشوری همچون عربستان، که از این حیث ضعیف است و از نیرو

گاهی اوقات خانه تکانی ذهن ، دور ریختن افکار و آدمای اضافی نیست...

گاهی اوقات خانه تکانی یعنی رفتن...

یعنی کندن...

اندوهت را به برگها بسپار!

واپسین روزهای پاییزت بخیر، دوست چهارفصل من!

یلدایت پر از مهربانی

هیچ چیز در طبیعت برای خود زندگی نمی کند. رودخانه ها آب خود را مصرف نمکنند، درختان میوه خود را نمی خورند، خورشید گرمای خود را استفاده نمی کند، گل عطرش را برای خود گسترش نمی دهد و... زندگی برای کمک به دیگران، این قانون طبیعت است.